Het Emmer-Compascuum archief

 

Emmen bloeide, dankzij Emmer-Compascuum.

Jaap van Veldhuisen (links) ontvangt in 1963 AKU topman Meijnen en zijn vrouw in de fabriek in Emmer-Compascuum
Foto. D.v.h.N

 

De AKU maakte Emmen groot. De victorie begon evenwel zo'n 10 kilometer verderop, in Emmer- Compascuum.

 

Een kleine zeventig jaar geleden maakten flink wat vrouwen in Emmer-Compascuum zich zorgen over de gezondheid van hun echtgenoten. Hoe kwam het toch dat hun mannen opeens zoveel minder aten? Ze zouden toch niet ziek zijn? Een huisarts kon de ongerustheid al snel wegnemen. Er was niets aan de hand. De heren hadden simpelweg minder brandstof nodig. Het werk in een fabriek was tenslotte minder zwaar dan het gezwoeg in het veen.

 

De mannen verdienden sinds kort de kost in de nieuwe AKU-fabriek aan de Runde. De oorlog was voorbij en er was in ons land veel behoefte aan textiel.  De AKU, ofwel de Algemene Kunstzijde Unie, had in Ede een fabriek die garens produceerde.  Omdat er in die regio onvoldoende personeel beschikbaar was om de fabriek te kunnen uitbreiden, zocht de AKU naar een geschikte plaats voor een nieuwe bedrijfsvestiging.

 

De keus viel op Emmer-Compascuum. In die streek was door het instorten van de turfindustrie meer dan voldoende mankracht voorhanden. Het was de toen 12-jarige Benine van Schaik die op 2 oktober 1947 de eerste steen van de nieuwe fabriek legde. „Een dochter van de president-commissaris van de AKU", zegt de 87-jarige Jaap van Veldhuisen. „Ken je de Van Schaikweg, die grote weg in Emmen? Die is naar deze man genoemd." De in het Gelderse Bennekom geboren Van Veldhuisen werd in 1955 hoofd technische dienst van de AKU in Emmer-Compascuum.  Dit bleef hij tot deze vestiging in 1977 voorgoed de deuren sloot en het gros van het personeel werd overgeplaatst naar Emmen.

 

Van Veldhuisen werkte nog maar kort bij de AKU in Ede toen hem vanuit het hoofdkantoor in Arnhem een leidinggevende functie werd aangeboden in Emmer-Compascuum. „Ik was er nog nooit geweest en wist eerlijk gezegd ook niet waar het lag." Hij besloot de sprong te wagen en kreeg er nooit spijt van. „Ik had het er meteen reuze naar mijn zin. Nee, ik had geen moeite om de mensen te verstaan.  Dat ging allemaal prima." Het viel Van Veldhuisen op dat veel voormalige veenarbeiders die bij AKU begonnen er aanvankelijk moeite mee hadden om hele dagen binnen te zijn. „Dat begreep ik natuurlijk wel. Voor hen was het een hele omschakeling."

 

De fabriek aan de Runde was een zogeheten conerij. Elke dag kwam er een grote vrachtwagen vol met wikkels uit Ede. In Emmer-Compascuum werden deze wikkels met garens op cones gezet en vervolgens naar het centrale AKU-magazijn in Arnhem vervoerd.

 

Later werden er in Emmer-Compascuum ook tapijtgarens bewerkt. De fabriek begon in december 1947 met zo'n vijftig personeelsleden, van wie er negen een opleiding hadden gehad in Ede.  Al snel steeg het aantal medewerkers. In april 1959 telde de fabriek vijfhonderd arbeidskrachten. De conerij was toen allang niet meer de enige AKU-vestiging in de gemeente. Sinds begin jaren vijftig werden er onder de naam Enkalon op grote schaal nylon garens en vezels gemaakt Emmen.  Dat de AKU zich daar ook vestigde, had te maken met subsidieregelingen van het Rijk en het feit dat Emmen was aangewezen als industriekern.

 

Maar ook de goede ervaringen die de AKU in Emmer-Compascuum had opgedaan speelden volgens burgemeester Gaarlandt een niet te onderschatten rol. „In Emmer-Compascuum ligt het begin van de industrialisatie van dit gebied, dat een zegen voor de bevolking werd", zo sprak hij in 1957 bij de opening van een nieuwe kantine in de conerij. „Zonder uw prestaties zou in Emmen geen Enkalon-fabriek en geen andere industrie zijn gekomen." Dat ook de bevolking van Emmer- Compascuum dolblij was met de fabriek aan de Runde, bleek in 1961. Het AKU-concern bestond een halve eeuw en het dorp trok alle registers open om dit te vieren.  Er was een AKU-winkelweek, er kwam een AKU-jubileumkrant uit en de bevolking schonk het bedrijf een klok op een zes meter hoge standaard.

 

In het begin van de jaren zeventig pakten zich donkere wolken samen boven de AKU. De prijs van grond-stoffen steeg en de afzet stagneerde. Eind 1976 besloot de AKU-top dat de fabriek in Emmer-Compascuum dicht moest. „Een heel emotione’ tijd", zegt Van Veldhuisen. „Gelukkig konden we door overplaatsing gedwongen ontslagen voorkomen." In maart 1979 maakte burgemeester Beusekamp bekend dat het bedrijf NPBI in het oude AKU-pand kwam en dat dit zou zorgen voor 250 banen.  Tegenwoordig is Fresenius Kabi er gevestigd. De naam AKU is nergens meer te vinden, maar wie op zoek gaat, ontdekt op een van de buitenmuren van het gebouw de naam van het 12-jarige meisje met wie het in 1947 allemaal begon: Benine van Schaik.

Jaap van Veldhuisen voor het AKU-gebouw, waar hij tot 1977 werkte.
Foto. J. W. Horstman.

Bron: Dagblad van het Noorden 2017.

 


De Rommelmarkt

ImageDoor de komst van het riviertje de Runde door Emmer-Compascuum, moest 'de school met de bijbel' verdwijnen. Het gebouw deed al enkele decennia geen dienst meer als school, maar voor rommelmarkten. Van heinde en verre kwamen er mensen op zaterdag naar het gebouw aan de Runde voor allerlei spulletjes, maar ook werden er veel singletjes en LP's verkocht, veel voor zendpiraten.


Initiatief voor deze rommelmarkt kwam van Jan Derk Veenhoven, die het gebouw in 1968 kocht. Het Amsterdamse Waterlooplein in Emmer-Compascuum dat moest het worden. En dat werd het, zegt zoon Wob Veenhoven die na een aantal jaren van zijn vader overnam. De mensen kwamen overal vandaan.

Het begon met het verkopen van fruit. We verkochten vooral sinaasappels. Maar toen dat afliep, kwam mijn vader op het idee er een rommelmarkt te beginnen. Er zat in het begin nog een kledingzaakje in en daaromheen zijn we begonnen met een rommelmarkt."


De Veenhovens liepen in het begin op een probleem met de politie. We hadden geen vestigingsvergunning. Door de politie moesten we de deur op slot doen, maar zijn we door gegaan door de deur aan de achterkant van de school te openen. Totdat we wel de vergunning hadden. Op hoogtij dagen kwamen er op een zaterdag enkele duizenden bezoekers.
Op topdagen kon je over de koppen lopen. En in het begin hield mijn vader een bouwvakweek in de zomervakantie.


Daarbij hadden we extra activiteiten als bijvoorbeeld pony rijden voor kinderen. Dat liep storm." Wob Veenhoven vertelt enthousiast over de tijd van de rommelmarkt. "We hebben er een hele mooie tijd gehad.
Veel beleefd en heel veel mensen ontmoet. Die bouwvakweek bijvoorbeeld was heel uniek. Wob had zelf onder meer oude radio's en zolderopruimingen die hij verkocht. Nog steeds heb ik heel veel oude radio's hier staan.

Het grote succes van de markt dankt Veenhoven vooral aan de verkoop van singles uit de jaren '50 en '60. De Engelstalige liedjes haalden we uit Duitsland. Dat smokkelden we Nederland in, want we kochten een heleboel in. Gelukkig zijn we nooit gepakt. Ook kochten piraten bij ons bijvoorbeeld radio's, versterkers en zenders. Die zenders verkochten we van achter de toonbank.


Door omstandigheden zag Wob Veenhoven zich uiteindelijk genoodzaakt ermee te stoppen. Het werd ook minder en ik had er ook niet veel aardigheid meer aan. Ondanks dat er een stuk historie met de school is verdwenen, vindt Wob Veenhoven het niet erg dat de school is afgebroken.

Ik ben wat dat betreft niet zo'n emotioneel mens. Mijn vrouw en ik zijn er vroeger zelfs naar school geweest. Maar het gebouw zegt me niet meer zoveel, ook doordat ik er al een tijd geleden mee gestopt en voor mezelf al afscheid had genomen. Ik heb foto's gemaakt, maar geen traan erom gelaten. We hebben onze herinneringen en die blijven

 

ImageImageImage

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ImageImageImage

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

JOOP OLIJVE ZET NA 37 JAAR PUNT ACHTER SNUFFELMARKT

Luisterend oor tussen de rommel stopt ermee

Voor bezoekers van de snuffelmarkt in Emmer-Compascuum is het niet moeilijk uit te vinden aan wie ze het geld moeten betalen. Er is er maar één die een dikke sigaar rookt. Joop Olijve weet precies wat hij te koop heeft, en aarzelt dan ook geen moment bij het noemen van de prijs.

Koffie, shaggies en hamburgers 'Snuffelmarkt biedt alles, behalve drugs en wilde vrouwen' Nog twee zaterdagen en de snuffelmarkt in Emmer-Compascuum is niet meer. Joop Olijve neemt na 37 jaar met weemoed afscheid van zijn rommel in het oude schooltje aan de Runde. De vaste klanten aan het barretje moeten op zoek naar een andere invulling van de zaterdag.

Bestek, schilderijtjes, boeken, gereedschap, cd's, bloemen; op de snuffelmarkt in Emmer-Compascuum is van alles te koop. "Alles, behalve drugs en wilde vrouwen", lacht Joop Olijve (60), die 37 jaar geleden met de rommelmarkt begon. Die constatering klopt niet helemaal, want in de ruimte waar tot voor kort de video's lagen hangen nog posters van wilde vrouwen, type stoeipoes.


Alles gaat de deur uit voor weggeef-prijzen, want Olijve houdt ermee op. Noodgedwongen. Het oude schooltje waarin de markt wordt gehouden gaat eraf. Het markante gebouw maakt plaats voor het riviertje de Runde, dat in ere wordt hersteld. "Zonde inderdaad dat de school wordt gesloopt.


Maar goed, Emmer-Compascuum wil ook graag het riviertje terug." Olijve noemt de snuffelmarkt een uit de hand gelopen hobby. "Ik verzamelde munten en wilde ook wel eens wat verkopen. Anderen die nog wat spullen in de schuur hadden staan sloten zich snel aan. Van het een kwam het ander. Iedere zaterdag was ik van de partij. Ook in de zomer. Ik denk dat ik in die 37 jaar drie zaterdagen heb moeten laten lopen."


Olijve gaat zijn handeltje missen. Maar meer nog de mensen. "Ik doe dit vanwege de sociale contacten, de onderlinge gesprekken.

Ik ben een luisterend oor voor mensen die iets kwijt willen. Bij zolderopruimingen zit je soms zomaar een uur te luisteren naar andermans problemen. Maar zo'n opruiming is ook vaak gezellig.


Laatst waren we in Oosterhesselen, waar we een grote partij boeken zouden kopen. Toen we uit de kast haalden bleken ze allemaal verschimmeld te zijn. Om er toch maar wat van te maken hebben we ons gestort op spullen die ook op zolder lagen, zoals hoedjes, sjaals en paraplu's. Als malloten zijn we de deur uitgegaan."

 

De Emmer-Compascumer zal op zoek moeten naar een andere tijdsbeding. "Ach, het is ook wel eens fijn om straks gewoon naar een open dag van de brandweer te kunnen gaan, of eer stuntshow. Ik wil meer gaan fietsen en meer tijd besteden aan mijn vrouw. ik ga vogelhuisjes maken voor de Emmer hospice. Al het materiaal ligt al thuis."

De sociale functie die de snuffelmarkt vervult komt tot uiting achterin het pand, waar acht mannen aan een barretje zitten.


Hoewel het nog maar elf uur is, liggen de hamburgers en worsten al op de bakplaat.


De baklucht mengt zich met de rook van shaggies. "Sommigen staan al om acht uur voor de deur, terwijl we officieel pas om een uur of tien opengaan", zegt Olijve.

Jan Smit (39) is een van hen. "Ik kom hier regelmatig. Het is hier gezellig. Zo meteen even een hamburgertje prikken. Lekker toch?"

De koffie smaakt de mannen goed. Vanmiddag een biertje? "Nee, we houden het bij koffie en soep", zegt Smit. Teun en Harm zijn een beetje balorig. Ze willen graag anoniem opgevoerd worden, want dat is weer eens wat anders.

"Achternamen hebben we niet. " De een veinst dat het hem helemaal niet uitmaakt dat hun ontmoetingsplek verdwijnt. "Ik moet alleen het navigatiesysteem van de auto anders instellen, want anders rijdt 'ie straks nog iedere zaterdag van Ter Apel naar Emmer-Compascuum."


De ander denkt straks maar eens lekker achter de geraniums te gaan zitten. "Wat moetje anders?"

Bron J.Olijve

ImageImageImageImageImageImage

 

ImageImageImage

 

 

 


 

 

 

 

ImageAbeln Café en Bioscoop

Het karakteristieke pand van de horeca familie Abeln in Emmer-Compascuum wordt gesloopt.

 

Samen met Henny Huiskens heeft Harry Loves het historische bouwwerk gekocht. Het zal nog maanden duren, maar ‘Abeln’ gaat tegen de vlakte. Over de bestemming wordt nog druk gesproken. Een appartementcomplex behoort tot de mogelijkheden, aldus makelaar Loves.

Image Het gebouw aan het Hoofdkanaal Westzijde geeft sinds jaar en dag een karakteristiek uiterlijk aan het dorp. “Maar van sentiment kunnen we niet leven”, beargumenteert Loves de sloop en de komst van een nieuw gebouw.

Ook Geert Schenkel van Plaatselijk Belang ziet er geen kwaad in: “Van het pand is het jammer. Maar met het bouwen van appartementen gaat het de goede kant op.

We hebben in Emmer-Compascuum behoefte aan mensen in het centrum.” In juli 2004 is de overdracht van het pand. Tot die tijd gaat de zaalverhuur voor het verenigingsleven door. Pas dan kan er gesloopt worden.

Eigenaar Jacques Abeln wist altijd al dat hij met dit familiebedrijf niet verder wilde. “Dat was gewoon een keus”, legt hij uit. “Ik hou van een wissend publiek.

Ik wilde in het toerisme werken en daarom heb ik nu een bedrijf in Bourtange. Met toeristen is het elke dag weer anders. Bovendien ben ik geen caféman.

 

Sinds 1895

In 1895 hebben vier generaties van de familie Abeln met hun horecabedrijf een stempel op Emmer-Compascuum gedrukt. Er is zelfs een straat naar de oprichter vernoemd. Iedereen in het dorp is ermee opgegroeid; er leeft een stuk nostalgie. Menig dorpelingen heeft het café bezocht, in de zaal een bruiloft gevierd of een film bekeken in de bioscoop. ”Het verbaast mij”, zegt eigenaar Abeln,”dat iedereen het zo belangrijk vindt. Maar ja, het is ook een mooi pand.”

 

Hotel Abeln 1931 tot en met 1941, Hollandia 1942 tot en met 1953, Rex 1953 tot en met 1981

Hotel Abeln

Opening 1931 en sluiting 1941

Management

Abeln, J 1931 tot en met 1934 directie bioscoop

Geboren 1870 en overleden oktober 1945 Johannes Abeln, vader van Koos en Abel Abeln. Dreef in Emmer-Compascuum een manufacturen-zaak annex café met logement, en was tevens gemeenteraadslid voor de Katholieke Staatspartij. In het café werden sinds 1912 gedurende een week per jaar filmvoorstellingen gegeven.

Abeln, J.J 1931 tot en met 1941 directie bioscoop

Geboren 1900 en overleden mei 1986

Koos. Geboren en getogen in Emmer-Compascuum, zoon van Johannes Abeln (1870-1945). In het café van zijn vader werden sinds 1912 gedurende een week per jaar filmvoorstellingen gegeven. Met zijn broer Abel zette Koos vanaf 1921 de zaak voort.

Image

 

 

Hollandia
Opening 1953 en sluiting 1981
opening 1942 en sluiting 1953
Abeln, A.Th. 1942 tot en met 1953 directie bioscoop

Abeln-Langenhorst, mevr. G. 1949 tot en met 1953 directie bioscoop

 

 

Rex
Hollandia van 1942 tot en met 1953

Abeln-Langenhorst, mevr. G. 1953 tot en met 1964 directie bioscoop

Abeln, J.J. 1953 tot en met 1981 directie bioscoop

Abeln, Th. 1965 tot en met 1981 directie bioscoop

Abeln-Schulte, mevr. G. 1965 tot en met 1981 bedrijfsleider

 

 

 

 

 


 

 

Historie van Café "Tolner"

1907 Het Begin

Image

1969 overname door Tolner, 1978 overname Dokter

 

1983 overname Foekens, 1996 overname Koops

 

Tolner volledig afgebrand

 

Het Begin

Het pand is gebouwd in 1907 door de familie Brunius.

Jarenlang werd het café gerund door diverse generaties van de familie Haak. In die tijd werd het café een paar keer aan de achterzijde uitgebreid, waardoor het een boerderijvorm kreeg. In de periode Haak was er 1x per maand op zondagmiddag dansen voor de jeugd.

 

Het dak hier met pannen

 

Tolner

Deze dansclub ging door toen familie Tolner het in 1967 kocht, met groepen als Cuby, de Ro-d-ys, Q65 enz. Volgens het bestemmingsplan zou er binnen 10 jaar een sporthal gebouwd worden. De braakliggende terreinen aan weerszijden van het pand waren al in eigendom van de gemeente.

 

Nadat de gemeente besloot de sporthal aan de Creel te bouwen, kreeg Tolner een bouwvergunning voor uitbreiding van het pand.

Tolner kocht het perceel aan de linkerzijde van het pand en legde er een parkeerterrein aan.

 

Begin 70-er jaren werd een aardgastransportleiding gelegd achter over het terrein en midden over het parkeerterrein naar de straat. Helaas belemmerde deze leiding de latere bouwmogelijkheden.

 

Tolner breidde de voorzaal uit en in 1977 werd het dak vernieuwd.

Omdat nieuwe pannen te zwaar zouden worden voor de bestaande dakconstructie, werden golfplaten voorgeschreven.

Over de gevaren van asbest was toen nog niet veel bekend.

 

Enthousiast werd er getimmerd en gezaagd. In deze periode waren er veel bruiloften, had iedere buurtvereniging er zijn

jaarlijkse feestavond, ontstond muurbloempje, Carnaval, de

 

Schuttersvereniging en kregen velen hun dansles van Hero Saadhoff.

De stakingsvergaderingen van de AKU werden er gehouden en er kwamen grote producties als de Gert Timmermanshow, de André van Duyn show, optredens van Ronny Tober en ook het Aol Volk had er elk jaar hun slotvoorstelling.

 

Velen zullen zich de schnitzels na afloop in de voorzaal herinneren.

ImageImageImage

 

Het dak van asbest is gelegd in

 


 

 

 

Image

 

Image

 

10 jaar Tolner

 

 

 

 

 

Ab Tolner tijdens een bruiloft in de grote zaal

 

 

 

 

Carnaval 1974

Image

 

onderste rij v.l.n.r.

1.Geuko Omvlee 2.Karel Dokter 3.Roelof Steenbergen 4.Harm Bijl 5.Ruud Wolbers

 

 

bovenste rij.v.l.n.r.

1.Jan Gebert 2.Maarten Lasker 3.Geert Diepenbroek 4.Job de Veen 5.Henk Hospers 6.Eduard van Mensvoort

 

 

 

 

 

ImageHet bestuur vergaderd in de voorkamer

Buurtvereniging Leversbrug

Staand v.l.n.r.

1.Jan Haak 2.Herman Denekamp 3.Ab Tolner

 

Zittend v.l.n.r.

1.Siebe v/d Made 2.Henk Eerkes 3.Anne Tinge

 

 

Bar Grote zaal 1971 1973 opening nieuwe voorzaal

Image Image

 

Image

1975 Carnaval

heren vlnr :

 

1.? 2.Harm Bijl

3.Roelof Steenbergen

4.Eduard van Mensvoort

dames: ?

 

 

 

Image1977 Staking AKU {ENKA}

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Image"de Tolschutters"

1. Jan Gebert

2.Jan Veen

3.Job de Veen

4.Piet Pruim

5.Ab Tolner

6.Henk Hospers

 

 

 

ImageObers tijdens Carnaval

1. Hennie Scholten
2.Karel Dokter
3.Johan Veltrop
4.Albert Tolner

 

 

 

 

 

DokterImage

Cafe Tolner – Country Club

 

Toen in 1978 eigenaar Ab Tolner ernstig ziek werd nam zijn

toenmalige ober Karel Dokter de zaak over.

 

Aanvankelijk ging alles op dezelfde voet verder totdat in

1980 de grote zaal regelmatig volliep met muziekliefhebbers.

 

Er werden countryavonden

gehouden. Met grote regelmaat

kwamen artiesten uit binnen en buitenland (Amerika) om Imagehier met het publiek uit hun bol te gaan.

Het gaat te ver om alle groepen op te noemen maar enkele bekende waren:

Byron Berline, Norris, Bill Clifton, Steve Kaufman, Red Rector, Tim O'Brien (Hot Rize) en van eigen bodem: Ruud Hermans Band, Chickenfeet, Jerry Can, Ben Steneker. Uit pure geestdrift werd een Countryclub opgericht. De groep 'Old Joe & The Moordiggers' werd gevormd, die een komische Countryact playbackte.

Wiep Bos en Jan Mulder Op een Cajun-avond werd men door 'Mama Doc' in haar ‘Kitchen' zelfs op origineel cajun-food getrakteerd.(zie foto) Old Joe & The Moordiggers' hebben de landelijke Playbackfinale van Henny Huisman gehaald en

werden vijfde.Image

 

v.l.n.r. Willem ‘ImageBrother Bill’Bos, Jan ‘Springbean’de Jonge, Karel Óld Joe‘Dokter, Fokke ‘Little Joe’v/d Lei, Jannie ‘Baseful Sally’de Jonge, Jane "sweet Molly’ v/d Lei en Antje ‘Sister Sue’ Bos

 

 

 

 

 

 

 

ImageFoekens
In 1983 werd het pand verkocht aan de familie Foekens, die het hele pand renoveerde en aan de eisen des tijd aanpaste, aan de achterzijde de schutterbanen bouwde en boven privé-woonruimte creëerde. Vóór die tijd was er amper privé-ruimte. De kleine voorkamer deed dienst als kantoor en ontvangstruimte en zonodig als vergaderruimte.

 

 

Koops

1996 door financiële problemen geveildImage

De laatste jaren zwaaide Eddy Koops er de scepter. In die tijd was vooral de uitstekende keuken een begrip bij velen. En hij was tevens de laatste eigenaar.

 

Tolner volledig afgebrand

Een uitslaande brand heeft zaal `Tolner`in de as gelegd. Waarschijnlijk zijn er geen gewonden gevallen. Het café is echter tot de grond afgebrand. De huizen rond om liepen geen gevaar op. Brandweerlieden van het korps Emmer-Compascuum waren er snel bij. Omdat het brand nogal snel om zich toe greep werd er assistentie gevraagd aan de korpsen uit Ter Apel, Emmen en Klazienaveen. Ze hoefden uiteindelijk niet in te springen...oese jongs bunt dus best wel goed. Het café was niet meer te redden. De brandweer besloot het complex (gecontroleerd te laten afbranden). Wel is er sprake van vrijgekomen asbestdeeltjes. Er werd dus snel ingegrepen door de wegen rondom af te sluiten. De oorzaak van de brand is nog niet bekend maar brandstichting wordt niet uitgesloten.

Alle puin inmiddels verwijderd

Er staan al een aantal woningen op de plaats

ImageImageImageImage

 

 

 


 

 

Ingezonden stukken.

 

fam. v.d. Veer. (Hoofdonderwijzer Emmercompascuum)

 

Image

 

Mijn moeder heeft daar ooit achterop de foto geschreven wie dat waren. Mijn moeder is van 1905 en heeft denk ik 10 jaar in Emmercompascuum gewoond. Van 1910 tot ongeveer 1920, Haar vader (R.Savenije) had een cafe in Emmercompascuum. Daar heb ik ook nog een foto van die ik je bij deze ook maar opstuur. Hier staat de familie Savenije op. Mijn moeder staat helemaal links. Waarschijnlijk is deze foto in 1911 genomen. Ik heb begrepen dat het cafe is afgebrand.

 

De Familie Savenije
Image
24-7-2009 Ingezonden door: Marianne Koster-van Diest

 

De bezitter Jan Hoven, zoon van een bakker, zijn de foto's gemaakt in Emmer Erfscheidenveen. Op één van de foto’s komt een bakkersfamilie Mos voor. De andere foto’s hebben waarschijnlijk ook op die familie betrekking.

 

De foto’s komen uit het archief van de vader van Jan Hoven, die destijds ook in Emmer Erfscheidenveen bij die bakker Mos tijdelijk heeft gewerkt.


 

 

 

Het is leuk vertoeven in Emmer-Compascuum

Copyright © 2015. All Rights Reserved.